SEVGILIYE MEKTUP
23/01/2007 Cenaze Töreni
Rakel Dink'in Hrant'a Mektubu
Ah sevgilim her zaman derdin: 'Hisus bizi ne kadar sevdi bizi birbirimize verdi. Cutak'tan es olmak bana verildi' Bugün çok acılı ve onurlu olarak buradayım. Ben, çocuklarım, ailem ve sizler çok acılıyız. Bu sessiz sevgi biraz olsun bize güç katıyor, kederli bir sevinç yaşatıyor.
Incil'de Yohanna 15.13te Isa der ki: 'hickimsede insanin dostlari ugruna canini vermesinden daha buyuk bir sevgi yoktur.'
Sevgili dostlar, bugun bedenimin yarsini, sevgilimi, cocuklarimin babasini, ailemizin buyugunu, sizin kardesinizi ugurluyoruz. Sagdakine soldakine, ondekine, arkadakine rahatsizlik vermeden, saygisizlik yapmadan, sloganlar atmadan ve pankartlar acmadan sessiz bir saygi yuruyusu gerceklestiriyoruz. Bugun sessizlik ile buyuk bir ses yukseltecegiz. Bugün derinliklerin ışığa yükseldiği günün başlangıcıdır.
Yasi kac olursa olsun, 17 veya 27 olsun, katil kim olursa olsun, bir zamanlar bebek olduklarini biliyorum. Bir bebekten bir katil yaratan karanligi sorgulamadan hicbir sey yapilamaz kardeslerim...
Ah kardesler,
Onun dogruluga olan sevgisi, seffafliga olan sevgisi, dostuna olan sevgisi onu buraya getirdi. Korkuya meydan okuyan sevgisi onu buyuttu.
Diyorlar ki o buyuk bir adamdi. Size sorarim: “O buyuk mu dogdu?” Hayir! O da bizim gibi dogdu. O gokten degildi, o da topraktandi. Bizim gibi curuyen bir beden! Fakat yasayan ruhu, yaptigi is, kullandigi uslup, gozlerindeki, yuregindeki sevgi onu buyuk yapti.
Insan kendiliginden buyuk olmaz. Insani yaptiklari buyuk yapar. Evet, o buyuk oldu. Cunku buyuk dusundu. Buyuk soyledi. Bugun buraya gelerek hepiniz buyuk dusundunuz. Sessizce buyuk konustunuz. Siz de buyuksunuz. Bugunle kalmayin, bu kadarla yetinmeyin.
O bugun Turkiye'de milat yapti, sizler de muhru oldunuz. Onunla mansetler, onunla konusmalar, onunla yasaklar degisti. Onun icin “dokunulmazlar” veya “tabular” yoktu. Kelamda dedigi gibi yureginden tasti. Buyuk bir bedel odedi. Bedellerin odendigi gelecekler Hrantlari severek, Hrantlara inanarak olur. Nefretle, hakaretle, kani kandan ustun tutarak olmaz. Bu yukselis karsidakini kendin gibi gorerek, kendin gibi sayarak, kendin sayarak olur.
Ah kardesler
Hisus'un yardimi ile yarattigi ev cennetinden ayirdilar. Goksel ve ebedi cennete kanat actirdilar. Gozleri daha yorulmadan, bedeni daha yaslanmadan, daha hasta olmadan, sevdiklerine doymadan kanat actirdilar goksel cennete.
Biz de gelecegiz sevgilim, biz de gelecegiz o essiz cennete. Oraya yalniz ve yalniz sevgi girer. insanlarin ve meleklerin dillerinden ustun olan, peygamberlikten ustun olan, butun sirlari bilmekten ustun olan, daglari yerinden oynatacak imandan ustun olan varini yogunu sadaka vermekten ustun olan, bedenini yakilmaya teslim etmekten daha ustun olan yalniz ve yalniz sevgi girecek o cennete. Orda gercek sevgi bir arada ebedince yasayacagiz.
Kimseyi kiskanmayan sevgi, kimsenin malinda gozu olmayan sevgi, kimseyi oldurmeyen sevgi, kimseyi asagilamayan sevgi, kardesini kendinden ustun tutan sevgi, kendi hakkindan vazgecen sevgi, kin tutmayan sevgi, bagislayan sevgi, kardesinin hakkini arayan sevgi, Mesih'te bulunan sevgi... Ve bize dokulmus olan sevgi...
Yaptiklarini, konustuklarini kim unutabilir sevgilim? Hangi karanlik unutturabilir sevgilim? Olmuslari, olanlari kim unutturabilir sevgilim? Korku unutturulabilir mi sevgilim? Yasam mi? Zulum mu? Dunyanin zevki sefasi mi sevgilim? Yoksa olum mu unutturacak sevgilim? Hayir, hicbir karanlik unutturamaz sevgilim.
Ben de sana yazdim ask mektubunu sevgilim. Bana da agir oldu bedeli sevgilim. Bunlari yazabilmeyi Hisusa borcluyum sevgilim. Onun da hakkini ona verelim sevgilim. Herkesin hakkini herkese geri verelim sevgilim.
Sevdiklerinden ayrildin
Cocuklarindan ayrildin,
Torunlarindan ayrildin.
Sizlerden ayrildi,
Kucagimdan ayrildin.
Ulkenden ayrilmadin sevgilim!
